कैक उसासे मनी कोंडले ओघळणारे
शांत चेहर्‍याआड दडवली वादळवारे

 

बेफिकिरीने हत्ती चाले चाल आपुली
जीव तोडुनी विरोधात का देता नारे?

 

इंद्रपुरीच्या चौकाचौकामधे भेटले
राजघराण्याचेच नगारे वाजवणारे

 

आश्रमातही सखा राहिला राम न आता
स्त्रियांभोवती गिधाड असते भिरभिरणारे

 

दरबाराला नवरत्नांचा रुतबा होता
अता राहिले लबाड मंत्री बडबडणारे

 

कवचकुंडले स्त्रीस लाभता वार्धक्याची
नराधमांचे भय ना उरते थरथरणारे

 

जीवन आहे जुगार मोठा, अंतक्षणाला
असेल कोणी का गंगाजल पाजवणारे?

 

शब्द वेचुनी भावपूर्ण लिहिल्या गझलांना
हवे आपुले चाल लावुनी गुणगुणणारे

 

"निशिकांता"ला सख्या विठ्ठलाच्या चरणावर
शीष ठेवता अनुभव आले सुखावणारे

 

 

निशिकांत देशपांडे.

 

Powered by Froala Editor