देवभाषा संस्कृतम्

By devansh saxena

न केवलं भाषा संस्कृतम्,

न केवलं शब्दसञ्चयः।

भारतस्य हृदयस्पन्दनं,

ज्ञानस्य च अक्षयः आशयः॥

देवानां प्रियवाणी सा,

मन्त्राणां पावनी ध्वनिः।

यस्याः अक्षरमात्रेऽपि,

निहिता दिव्या चेतना॥

ऋषीणां तपसा पूता,

मुनीनां ध्यानदीपिका।

यस्यां ब्रह्मविद्या जाता,

यस्यां सत्यस्य साधना॥

वेदाः यस्यां विराजन्ते,

उपनिषदां गूढं ज्ञानम्।

पुराणेषु इतिहासश्च,

शास्त्रेषु जीवनस्य विज्ञानम्॥

रामायणं महाकाव्यं च,

महाभारतं विशालकम्।

भगवद्गीता ज्ञानदीपा,

कुरुते जीवनं निर्मलम्॥

आयुर्वेदः संस्कृते निहितः,

ज्योतिषं तत्त्वदर्शनम्।

व्याकरणं तर्कशास्त्रं च,

समृद्धं संस्कृतं धनम्॥

न केवलं सा यज्ञशालायां,

न केवलं मुनिमन्दिरे।

काव्येषु च नाटकेषु,

सा हसति कविहृदये॥

कालिदासस्य काव्येषु,

भासस्य नाटकेषु च।

भवभूतेः भावगम्भीर्ये,

संस्कृतं जीवति अद्य च॥

एकः शब्दः सहस्रार्थान्,

धारयितुं समर्थः।

शब्दरूपेण विज्ञानं,

भावरूपेण सौन्दर्यम्॥

यस्यां प्रकृतिः पूज्यते,

यस्यां नद्यः मातरः।

यस्यां भूमिः नमस्यते,

यस्यां सर्वे जनाः समाः॥

सा भाषा न केवलं प्राचीना,

सा भाषा न केवलं कथा।

सा तु भविष्यस्य प्रेरणा,

सा ज्ञानस्य अमरप्रभा॥

यदि विस्मरामः संस्कृतं,

विस्मरामः स्वमूलकम्।

यदि रक्षामः संस्कृतं,

रक्षामः स्वसंस्कृतिम्॥

आगच्छन्तु वयं सर्वे,

संस्कृतं हृदि धारयामः।

न केवलं पठामः तां,

जीवनेऽपि आचरामः॥

यावत् गङ्गा प्रवहति,

यावत् हिमालयः स्थितः।

यावत् भारतभूमिश्च,

तावत् संस्कृतं जीवतु॥

वेदवाणी नमस्तुभ्यं,

ऋषिवाणी नमोऽस्तु ते।

देवभाषे नमस्तुभ्यं,

भारतस्य विभूषणे॥

त्वं संस्कृतिः, त्वं चेतना,

त्वं ज्ञानस्य प्रकाशिका।

त्वं भारतस्य गौरवम्,

त्वं संस्कृतभाषा   शाश्वती॥

 

Powered by Froala Editor